Posts Tagged ‘تاریخ’

میراث شوم

2010/02/18

یه وقتایی که به حال و روز امروزمون فکر میکنیم , حس میکنیم که خیلی بهمون ظلم شده و مظلوم واقع شدیم؛ و اسم خودمون رو میذاریم نسل سوخته . اما اگه درست به قضایا فکر کنیم به این نتیجه میرسیم که از ما مظلوم تر و بی گناه تر هم هست. نسل آینده . نسل آینده ما مسلما» شرایط و حال و روز خیلی بدتری رو تجربه خواهند کرد. چیزایی رو باید تحمل کنن و ارثیه ای رو از ما بتحویل گیرن که هیچ نقشی در بوجود اومدنش نداشتن.پس شاید اگه از این زاویه به مسایل نگاه کنیم به این نتیجه منطقی برسیم که اونا خیلی بدتر و گرفتارتر از ما خواهند بود.

مسلما» نمیشه به این مساله بی تفاوت بود و سرسری از کنارش گذشت ؛ چرا که نسل آینده آدمایی نیستن که بخوان از یه سیاره ی دیگه بیان و با ما غریبه باشن. نسل آینده بچه های خود ما خواهند بود که باید توی خرابه ای زندگی کنن که ما براشون به یادگار گذاشتیم و باید کمبودها و عقب موندگی هایی رو جبران کنن که تا حد زیادی مقصر بوجود اومدنشون ما بودیم.

واقعا مایه خجالت و سرافکندگی برای ماست اگه بخوایم همچین میراث شومی رو بهشون تحویل بدیم. مطمئنا نه اونا و نه تاریخ , ما رو بخاطر اینهمه کم کاری و بی توجهی نمی بخشن.چرا که هنوز هیچ چیزی نداریم که در آینده بهش افتخار کنیم .

ما چه توجیهی میتونیم برای این میراث شوم برای نسل بعد از خودمون داشته باشیم؟واقعا «چی میخوایم بگیم ؟ میخوایم بگیم نفت و گاز و  انواع و اقسام معادن و پسته و فرش و هزار نمونه داشته های طبیعی و غیر طبیعی داشتیم اما نتونستیم ازشون درست استفاده کنیم و با وجود همه ی اونا بازم یه کشور فقیر و جهان سومی عقب مونده باقی موندیم؟میخوایم همه ی تقصیرها رو گردن استکبار جهانی و آمریکای جهان خوار و استعمار پیر انگلیس بندازیم؟میخوایم بگیم ما اونقدر خوب و بامرام بودیم که از دهن خودمون و شما درآوردیم و توی دهن ونزوئلا و آفریقای جنوبی و فلسطین کردیم؟فکر میکنید این جواب ها و این استدلال ها اونا رو قانع میکنه؟ نه . باور کنید نه .

شاید اگه تلاش خودمون رو برای تغییر بکار ببندیم حداقل بتونیم بگیم : که ما سعی خودمون رو کردیم ولی نشد. اما اینکه بشینیم و فقط تماشاچی باشیم و بی خیال روزها رو بگذرونیم و هیچ حرکتی از خودمون نشون ندیم؛ مطمئنا ما رو شرمنده ی نسل های بعدی میکنه.

Advertisements

نسل سوخته

2009/10/07

پدران ما در گذشته های خیلی دور برای حفظ این کشور و میراث فرهنگی و تمدن درخشان ایرانی , کارهایی انجام دادن که مایه افتخار هر ایرانیه . مثلا» بعد از حمله ی اعراب به سرزمین های دیگه , کشورهایی مانند مصر و اردن و …. همه ی اصالت و فرهنگ خودشون رو از دست دادن و حتی زبان مادری شون رو هم تغییر دادن و به زبان عربی حرف میزنند ؛ اما کشور ما بلطف مردان بزرگی مثل فردوسی و هرمزان , علاوه بر حفظ فرهنگ و زبان ملی , بسیاری از خصیصه های انسانی خودشون رو هم به اعراب تحمیل کردن.

شاید گذشته ی کشور ما چیزای ارزشمندی رو داشته باشه اما حال و آینده ی کشور ما , وضعیت گنگ و نامفهومی رو بخودش گرفته.

یه وقتایی میشینم و با خودم فکر میکنم که آینده ی کشور ما به کجا ختم میشه و آیا این سیر نزولی که چند سالی شروع شده و به سرعت کشور رو در مسیر نابودی کشیده , بلاخره متوقف میشه یا نه ؟آیا این راهی که ما داریم میریم رو به ترکستان نیست؟

نسل کنونی کشور , نسل سوخته ی یک انقلابیه که از اهداف و آرمان های اولیه خودش حسابی دور افتاد , و این وسط بزرگ ترین ضربه رو مردم و بویژه نسل جوان تر کشور متحمل شدند . متاسفانه وقایع این سال ها بنا به دلایلی درست ثبت نشده و مطمئنا» نسل آینده در پی یافتن جوابی برای عقب مانده گی های کشور, تک تک ما رو مقصر قلمداد خواهند کرد.ما جواب قانع کننده ای برای فرزندانمون نداریم و مطمئنا» هر دلیلی هم که داشته باشیم , برای اونا فقط توجیه کاستی ها و کوتاهی های خود ما بحساب میاد.

اونا از ما خواهند پرسید که : کشوری با این همه منابع و نیروی انسانی جوان و این موقعیت جغرافیایی مناسب و این تنوع اقلیمی که در کمتر منطقه ای در دنیا دیده میشه , چرا هیچ پیشرفت قابل ذکری در طول این سالها نداشته و نتونسته توی کشور های جهان , جایگاه واقعی خودشو پیدا کنه ؟آیا ما جز سکوت و شرمندگی , حرف دیگری برای گفتن خواهیم داشت؟

چند روز پیش در جایی میخوندم که کشور ایتالیا با داشتن دو نمونه سنگ ساختمانی در معادن کشورش , بعنوان بزرگترین صادرکننده ی سنگ دنیا شناخته میشه اما کشور ما بیش از 157نمونه سنگ قابل صادرات داره اما تازه همین 4-5سال قبل صادرات اونو شروع کرده. حوزه ی گازی پارس جنوبی که بین کشور ما و کشور قطر مشترکه تازه شروعبکار کرده اما قطری ها الان حدود هفت ساله از اونجا گاز استخراج میکنن.

کشورهای عربی حوزه ی خلیج فارس که تا همین 40سال پیش , غذاشون خرمایی بود که در ایران برای دام استفاده میشد , در حال حاضر جزو ثروتمندترین و پیشرفته ترین کشورهای دنیا بحساب میان . کشور ژاپن بعد از جنگ جهانی دوم  که منجر به نابودی کامل چند شهر مهمش و ازبین رفتن اقتصادش شد , در حال حاضر یکی از مهمترین قطب های صنعتی و تکنولوژی جهان بحساب میاد.چرا اونها تونستن که کشور خودشون رو بسازن و در دنیا حرفی برای گفتن داشته باشن اما ما نتونستیم و نمیتونیم ؟

ما مدعی هستیم , ایرانی ها جزو باهوش ترین افراد دنیا هستن ؛ اما این هوش چرا تاحالا بکمک ما نیومده؟چرا ما نمیتونیم از داشته هامون درست استفاده کنیم ؟همیشه کشور ما یا درگیر جنگ بوده و یا تحریم های اقتصادی و سیاسی . نمیدونم کی زمان سازندگی و صلح و آسایش میرسه .

فکر میکنم تک تک ما بعنوان یک ایرانی , نسبت به این آب و خاک وظیفه ای داریم . باید حرکت و تلاش خودمون رو برای ساختن کشورمون بکار بگیریم تا برای آینده گان کشور , جوابی قانع کننده داشته باشیم  . حداقل بگیم : ما تلاش خودمون رو انجام دادیم اما نشد . اما اینکه بشینیم و دست روی دست بذاریم تا کشور خودبخود ساخته بشه و یا شرایط جاری یهو عوض بشه , فکر کنم ایده ی درستی نباشه و کمکی به حل مشکلات جاری ما نکنه.هر چیز باارزشی ,  بهایی داره که باید بپردازیم . ترس و قایم شدن پشت سر دیگران ,داروی این درد نیست .

باید جوانه بزنیم , سبز بشیم . باید به آمدن بهار ایمان بیاوریم.

یادداشت1: از همه ی دوستانی که لینک وبلاگ قبلی من در بلاگفا و این وبلاگ رو , هردو توی لینکاشون گذاشتن بی نهایت سپاسگذارم و از دوستانی که هنوز فقط لینک قبلی منو گذاشتن خواهش میکنم   اسم  لینک منو به » حرفای یه دیوونه » و آدرس وب وردپرس تغییر بدن.

یادداشت 2 :تغییر و تحولات اینجا با استفاده از اطلاعات سایت دوست عزیزم حامد ( تک نوشت ) انجام شده , که ازش سپاسگذارم.

پست های تاریخی

2009/10/03

یکی از مهترین علت های وضعیت کنونی مردم و کشور ما , عدم آشنایی نسل جدید با داشته ها و پیشینه ی فرهنگی , و تاریخ غنی و پرافتخار کشورمونه . متاسفانه خیلی از ما از تاریخ کشورمون فقط اسم کوروش و یا حداکثر رستم در شاهنامه رو میدونیم ؛ البته اونم فقط در حد یه اسم که شاید بعضی وقتا از افراد سالمند خانواده شنیده باشیم .

تصمیم گرفتم برای آشنایی بیشتر خودم و شما , یه وقتایی پست های تاریخی بزارم , البته خیلی مختصر و به اندازه ی یک آشنایی ابتدایی با مسایل و شخصیت های مهم کشورمون در طول تاریخ.

داریوش هخامنشی , یکی از بزرگترین و مقتدرترین پادشاهان کشور ما در طول تاریخ بوده که در زمان اون کشور به اوج افتخار و شکوفایی فرهنگی و اقتصادی رسید . داریوش چهارمین پادشاه سلسله ی هخامنشیان بوده و دست آوردهای خیلی مهمی در زمان خودش داشته که بعضی از اونا رو خیلی کوتاه میگم.

1-برای نظارت بیشتر بر کلیه مناطق و اطمینان از اینکه امکانات در همه جا بطور مساوی تقسیم میشه  , کشور  رو به چند منطقه تقسیم و برای هر منطقه یک حاکم گذاشت . البته برای اینکه جلوی تک روی های اون حاکم رو هم بگیره دونفر دیگه رو هم بعنوان مشاور همراه اون میفرستاد و بازم برای اطمینان بیشتر به همه ی مناطق بازرسی از جانب خودش گسیل میکرد.

2-درست کردن جاده در تمام مناطق کشور بمیزان 2400 کیلومتر (البته در نظر بگیرین با شرایط و امکانات اون وقت این 2400 کیلومتر چه کار شاق و مهمی بوده.

3-قبل از داریوش معمولا فرمانروای هر منطقه بصورت دلبخواه از مردم مالیات میگرفت ؛ اما اون مالیات های هر منطقه رو مشخص و تعیین کرد و همیشه تاکید داشت که نباید مردم برای پرداخت مالیات زیر فشار قرار بگیرن.

4- ضرب سکه در ایران برای اولین بار توسط اون انجام شد

5-کشورهایی رو که در جنگ فتح میکرد , به اونا حاکمیت ملی میداد ؛ یعنی حاکمانی رو برای اونا تعیین میکرد که از مردم همون کشور بودن .

5- به مردم اجازه میداد تا در داشتن دین و عقیده آزاد باشن و کسی رو بخاطر نوع دین و عقیده اش , زیر فشار نمی گذاشت

6- هر چند روز یکبار , شخصا» با مردم ملاقات میکرد و به حرف ها و مشکلات اونا گوش میکرد.

حدود 2500 سال از مرگ داریوش میگذره اما این کشور کمتر شخصی مثل اونو بخودش دیده . سوال اینجاست که چرا نباید ما به افرادی مثل داریوش افتخار کنیم واز سرگذشت و دستاورد های اون اطلاع داشته باشیم؟ چرا دیگه امثال اون  توی این کشور نیستند؟ چرا ما نباید مثل داریوش , به آب و خاک این کشور عشق بورزیم و برای پیشرفت اون تلاش کنیم ؟چرا ما اینقدر باید با گذشته و تاریخ کشورمون بیگانه بشیم ؟ چرا ما نباید از تاریخ , درس بگیریم؟

یادداشت 1 : بعضی از دوستان با وجود اینکه من نزدیک یکماهه اومدم وردپرس اما هنوز آدرس و اسم وب قبلی من در بلاگفا رو  توی پیونداشون گذاشتن. لطفا» لینک منو به اسم » حرفای یه دیوونه » و آدرس وب وردپرس , توی لینکدونی وبلاگتون اصلاح کنید . ضمنا» از دوستانی که آدرس هر دوتا وب منو گذاشتن , بی نهایت ممنونم

یادداشت 2: توی وبلاگ شعرای یه دیوونه با شعر » آسمان دلم » بروز هستم . لطفا» برای دیدن اون اینجا کلیک کنید.

حسرت

2009/09/30

سال گذشته از طرف شرکت برای یک ماموریت کاری به دبی رفتم . مهمترین بندر کشوری که تاریخ تاسیس اون , فقط به حدود 200تا300 سال قبل میرسه . چگونگی پیدایش این کشور کوچیک اما ثروتمند اینجوری بوده که ؛ بعد از حمله ی  پرتقالی ها به جزیره هرمز که در اون زمان مهمترین بندر و مرکز تجاری خلیج فارس بحساب میومده , مردم و بازرگانای این جزیره , بخاطر بالا رفتن حقوق و عوارض گمرکی و تبعیض هایی که پرتقالی ها نسبت به اونا اعمال می کردن , ناگزیز از اونجا به سرزمین های جنوبی خلیج فارس مهاجرت کردن . و کم کم هر قبله ای در سرزمین هایی که در اون ساکن بودن , اعلام استقلال کردن و کشورهای عربی حوزه ی خلیج و از جمله امارات متحده عربی رو بوجود آوردن .

کشوری که مردمش هیچگونه پیشینه ی تاریخی و فرهنگی ندارن و اصالت و تمدن بخصوصی هم در اون وجود نداشته , در حال حاضر یکی از زیباترین و پیشرفته ترین شهرهای دنیا , یعنی دبی رو , توی بیابون های خشک و سوزان و بی آب و علف شبه جزیره عربستان درست کرده؛ و مردم از سرتاسر دنیا برای تفریح و خرید و سرمایه گذاری به اونجا میان .

وقتی اونجا بودم , هرچی بیشتر توی شهر میگشتم و اطلاعاتم بیشتر میشد , حسرت و تاسف خوردنم هم نسبت به کشور خودم بیشتر میشد.مدام توی ذهنم , کشور خودمونو با اونا مقایسه میکردم و میدیدم که ما کجا و اونا کجا.بذارین بعضی از اون چیزایی که اونجا دیدم , بگم تا شما هم با من توی حسرت خوردن , شریک بشین.

اونا برای زیباسازی خیابون ها و میدون های شهرشون , حتی خاک کشورشون رو عوض کردن و از اروپا خاک خریدن تا بتونن همون گل ها و درختایی که توی اروپا هست رو توی کشور خودشون هم داشته باشن.

اونجا از ابتدای تولد یه کارت الکترونیکی (شبیه کارت های عابر بانک های خودمون) برای شما صادر میشه که تمام اطلاعات پزشکی شما توش ذخیره میشه . یعنی شما از همون اول تولد هر دکتری برین و هر دارویی براتون تجویز بشه , اطلاعاتش توی اون کارت ذخیره میشه و شماهرکجای این کشور به دکتر مراجعه کنید , تمام اطلاعات پزشکی تون در دسترس مراکز درمانی هست.

اونجا شما بعد از فارغ التحصیلی , به بانکی بنام بانک توسعه و تجارت مراجعه میکنید و طرحی رو که برای شغل و حرفه ی آینده تون با توجه به مدرک و رشته ی تحصیلی تون درنظر گرفتین , ارایه میدین.اون بانک با توجه به طرح شما , وامی دراختایرتون میذاره و اولین قسطش رو شش ماه بعد از سوددهی طرح شما , ازتون میگیره.

همین کشوری که تاریخ طولانی نداره , به همین چندصدسال تاریخ هم افتخار میکنه و مدام در مورد آداب و رسوم گذشته و اصیل مردم کشورش , تبلیغ میکنه و اونا رو به مردم کشورش یادآوری میکنه . توی تلویزیون دولتی امارات مدام این جمله رو تکرار میکنن که » اماراتی هستم و به آن افتخار میکنم.

این پست رو ننوشتم که برای اون کشور تبلیغ کنم یا بگم اونجا بهشته و اینجا جهنم , نه . فقط میخوام بگم ما با 2500سال تاریخ و تمدن درخشان و اینهمه منابع , کجای کار هستیم و یک کشور کوچیک و تک محصولی که تاریخ اون از سه 300سال هم تجاوز نمکنه , کجا!!!