Posts Tagged ‘پیشینه فرهنگی’

فرهنگ گمشده ی ایرانی

2009/10/26

توی پست قبلی یکی از دوستان گفته : ما از فرهنگ غربی فقط مدل مو و طرز لباس پوشیدن اونا رو یاد گرفتیم .

متاسفانه این حرف تا حدود زیادی درسته و مورد نسل جدید کشور ما , کاملا» مصداق پیدا میکنه . اما ما که مردم بی ریشه و بی فرهنگی نیستیم . چندین هزار سال تاریخ و تمدن درخشان داریم که مایه مباهات و افتخار همه است ؛ اما توی این سالها چه اتفاقی افتاده که ما احساس پوچی و کمبود میکنیم و برای جبران این حس , دست بدامن فرهنگ ها و آداب و رسوم کشورها و اقوام دیگه شدیم ؟ آیا واقعا» اصالت فرهنگی و بن مایه های ارزش های اجتماعی بومی ما , چیزی برای ارائه به نسل جدید ندارن؟

مدل حرف زدن , طرز لباس پوشیدن و حتی نوع برخوردهای و طرز فکر اجتماعی مون رو جوری تغییر میدیم که به الگوهای غربی نزدیک باشه ؛ تازه , کلی هم بهش افتخار میکنیم و اگه کسی هم بخواد در این مورد به ما انتقادی کنه یا بخواد یه جورایی خودشو به فرهنگ اصیل ایرونی نزدیک کنه , سنتی و عقب مونده بحساب میاریم.

من نمیگم فرهنگ غربی اشکالی داره یا اینکه ما باید سنت پرست باشیم یا همون نوع لباس و برخورد و لهجه ی گذشته ها رو انجام بدیم.اما حداقل اونقدر هم نباید ازش دور بشیم که ملیت و فرهنگ مادری خودمون رو بکلی ازیاد ببریم و چشم بسته , دنباله رو دیدگاه ها و فرهنگی بشیم که شاید در خیلی مواقع با ما هیچگونه سنخیتی نداشته باشه.

فاصله بوجود اومده بین فرهنگ اصیل ما و نسل امروز کشور علت های زیادی داره.یکی از علتها اینه که, گذشته و تاریخ درخشان و شخصیتهای مهم و دستاوردهای اونا , درست و کامل به نسل جدید کشور گفته نشده و شناخت اونا از پیشینه ی تاریخی و ریشه های فرهنگی کشور , در حد اطلاعات ناقص و خیلی خلاصه ی ذکر شده در کتاب های درسیه.هر نسلی برای خودش بدنبال یه قهرمان میگرده تا اونو الگوی خودش کنه ؛ اما وقتی قهرمان و الگوی نسل ما , جومونگ و یانگوم باشن , شما چه انتظاری میتونید از اونا داشته باشید؟

در عصری که رسانه ها , نقش مهمی رو در آگاهی دادن به مردم بازی میکنن , تعداد فیلم ها و سریال هایی که به آشنا شدن جوون ها با گذشته شون کمک کنه , به تعداد انگشت های دست هم نمیرسه.حکومت ها هم بنا به شرایط و مقتضیات هر دوره ای , تاریخ رو اون جوری که بنفع خودشون باشه , روایت میکنند .

هر روزی که میگذره , غبار فراموشی روی تاریخ و فرهنگ اصیل کشور ما رو بیشتر میپوشونه و فاصله ی ما رو با هویت ملی مون که همواره پر از غرور و افتخار بوده , دست نیافتنی تر میکنه.

پی نوشت : در ادامه مطلب یه نرم افزار جالب و کاربردی گذاشتم.لطفا» اونجا رو هم ببینید.

(more…)

Advertisements

پست های تاریخی

2009/10/03

یکی از مهترین علت های وضعیت کنونی مردم و کشور ما , عدم آشنایی نسل جدید با داشته ها و پیشینه ی فرهنگی , و تاریخ غنی و پرافتخار کشورمونه . متاسفانه خیلی از ما از تاریخ کشورمون فقط اسم کوروش و یا حداکثر رستم در شاهنامه رو میدونیم ؛ البته اونم فقط در حد یه اسم که شاید بعضی وقتا از افراد سالمند خانواده شنیده باشیم .

تصمیم گرفتم برای آشنایی بیشتر خودم و شما , یه وقتایی پست های تاریخی بزارم , البته خیلی مختصر و به اندازه ی یک آشنایی ابتدایی با مسایل و شخصیت های مهم کشورمون در طول تاریخ.

داریوش هخامنشی , یکی از بزرگترین و مقتدرترین پادشاهان کشور ما در طول تاریخ بوده که در زمان اون کشور به اوج افتخار و شکوفایی فرهنگی و اقتصادی رسید . داریوش چهارمین پادشاه سلسله ی هخامنشیان بوده و دست آوردهای خیلی مهمی در زمان خودش داشته که بعضی از اونا رو خیلی کوتاه میگم.

1-برای نظارت بیشتر بر کلیه مناطق و اطمینان از اینکه امکانات در همه جا بطور مساوی تقسیم میشه  , کشور  رو به چند منطقه تقسیم و برای هر منطقه یک حاکم گذاشت . البته برای اینکه جلوی تک روی های اون حاکم رو هم بگیره دونفر دیگه رو هم بعنوان مشاور همراه اون میفرستاد و بازم برای اطمینان بیشتر به همه ی مناطق بازرسی از جانب خودش گسیل میکرد.

2-درست کردن جاده در تمام مناطق کشور بمیزان 2400 کیلومتر (البته در نظر بگیرین با شرایط و امکانات اون وقت این 2400 کیلومتر چه کار شاق و مهمی بوده.

3-قبل از داریوش معمولا فرمانروای هر منطقه بصورت دلبخواه از مردم مالیات میگرفت ؛ اما اون مالیات های هر منطقه رو مشخص و تعیین کرد و همیشه تاکید داشت که نباید مردم برای پرداخت مالیات زیر فشار قرار بگیرن.

4- ضرب سکه در ایران برای اولین بار توسط اون انجام شد

5-کشورهایی رو که در جنگ فتح میکرد , به اونا حاکمیت ملی میداد ؛ یعنی حاکمانی رو برای اونا تعیین میکرد که از مردم همون کشور بودن .

5- به مردم اجازه میداد تا در داشتن دین و عقیده آزاد باشن و کسی رو بخاطر نوع دین و عقیده اش , زیر فشار نمی گذاشت

6- هر چند روز یکبار , شخصا» با مردم ملاقات میکرد و به حرف ها و مشکلات اونا گوش میکرد.

حدود 2500 سال از مرگ داریوش میگذره اما این کشور کمتر شخصی مثل اونو بخودش دیده . سوال اینجاست که چرا نباید ما به افرادی مثل داریوش افتخار کنیم واز سرگذشت و دستاورد های اون اطلاع داشته باشیم؟ چرا دیگه امثال اون  توی این کشور نیستند؟ چرا ما نباید مثل داریوش , به آب و خاک این کشور عشق بورزیم و برای پیشرفت اون تلاش کنیم ؟چرا ما اینقدر باید با گذشته و تاریخ کشورمون بیگانه بشیم ؟ چرا ما نباید از تاریخ , درس بگیریم؟

یادداشت 1 : بعضی از دوستان با وجود اینکه من نزدیک یکماهه اومدم وردپرس اما هنوز آدرس و اسم وب قبلی من در بلاگفا رو  توی پیونداشون گذاشتن. لطفا» لینک منو به اسم » حرفای یه دیوونه » و آدرس وب وردپرس , توی لینکدونی وبلاگتون اصلاح کنید . ضمنا» از دوستانی که آدرس هر دوتا وب منو گذاشتن , بی نهایت ممنونم

یادداشت 2: توی وبلاگ شعرای یه دیوونه با شعر » آسمان دلم » بروز هستم . لطفا» برای دیدن اون اینجا کلیک کنید.